„Bo zainwestowała prawdziwe pieniądze, kiedy byliśmy bankrutami!”

Diego zamilkł.

„Ona uratowała ten biznes, podczas gdy ty traciłeś pieniądze na absurdalnych planach!”

Wtedy Diego wybuchnął:

„A w końcu jej córki wyjdą za mąż i tak wszystko opuści rodzinę!”

Wyraz twarzy Arthura Sr. uległ zmianie.

„Firma nie jest nagrodą, którą dziedziczysz tylko dlatego, że urodziłeś się mężczyzną”.

Kilka sekund później złapał się za klatkę piersiową.

Zadzwoniliśmy po karetkę.

Doznał łagodnego zawału serca.

Przeżył.

Ale jakiekolwiek zaprzeczenie wobec Diego zniknęło.

Policja później znalazła Selinę mieszkającą u krewnych.

Podczas przesłuchania załamała się.

Przekazywała wiadomości.

Rejestry płatności.

Nagrane rozmowy.

Przyznała, że ​​Diego jest ojcem Mateo.

Przyznała, że ​​wiedziała, że ​​DNA Mai zostało wykorzystane.

Przyznała się do udziału w oszustwie sprzedawcy.

Gdy w końcu stanąłem przed nią twarzą w twarz, rozpłakała się.

„Próbowałem tylko zabezpieczyć przyszłość mojego syna”.

Spojrzałem na nią.

„Wykorzystałeś DNA mojej sześcioletniej córki. Pomogłeś okraść firmę, która utrzymywała prawie dwustu pracowników. Pomogłeś przekonać ojca do porzucenia córek, żeby twój syn mógł zostać koronowany na następcę tronu”.

Pokręciłem głową.

„To nie jest ochrona dziecka”.

Potem Selina powiedziała coś jeszcze.

„To nie wszystko.”

Artur, który stał nieopodal, natychmiast przerwał.

„Selina, przestań.”

Zaśmiała się gorzko.

„Teraz chcesz ciszy?”

Podała śledczemu stary wątek wiadomości.

Jedna z wiadomości od Artura brzmiała:

Upewnij się, że Mariana nie zobaczy raportów z audytu za drugi kwartał przed sfinalizowaniem rozwodu.

Inny powiedział:

Utrzymuj niskie przychody. Niższy zysk oznacza niższą wycenę jej ugody.

W pokoju zapadła cisza.

Spojrzałem na Artura.

„Wiedziałeś?”