Daniel pozostał nieruchomy przez kilka sekund.

Następnie wykonał telefon.

Nie dla służb ratunkowych.

Do jego prawnika korporacyjnego.

Karetkę wezwano dopiero po sześciu minutach.

Rachel patrzyła na mnie przez więzienną szybę.

„To powinno unieważnić twój wyrok.”

"W końcu."

"W końcu?"

Pochyliłem się ku niej.

„Co stało się z Mercer Development po moim przyjściu tutaj?”

Jej wyraz twarzy uległ zmianie.

„Właśnie tu zaczyna być ciekawie.”

Bez mojej wiedzy i zapoznania się z umowami, Daniel zaczął wykorzystywać aktywa firmy jako zabezpieczenie pożyczek osobistych.

Przekazywał pieniądze za pośrednictwem firm-fisz, fałszował raporty dla inwestorów i wykorzystywał fundusze korporacyjne, aby kupić Vanessie domek nad jeziorem.

On kradł.

Lata wcześniej, kiedy do firmy dołączył nasz pierwszy duży inwestor, nalegałem na klauzulę dotyczącą ładu korporacyjnego w sytuacjach awaryjnych.

Gdyby któryś z założycieli stał się niezdolny do pracy, skazany lub usunięty z firmy w podejrzanych okolicznościach, kontrola nad głosami z moich akcji zostałaby tymczasowo przeniesiona na niezależny trust, a nie na mojego małżonka.

Daniel zapomniał o tym zdaniu.

Nie, nie miałem.