Daniel zaśmiał się ze zdziwieniem.
„Trójka dzieci?”
„Tak” – powiedziała. „Ale twoje ciśnienie krwi jest ekstremalnie wysokie. W przypadku ciąży mnogiej sytuacja jest o wiele poważniejsza”.
Ścisnęło mnie w gardle.
„Co muszę zrobić?”
„Jesteś w dwudziestym czwartym tygodniu ciąży” – wyjaśniła. „Musisz jak najmniej stać, i to natychmiast. Ścisły odpoczynek w łóżku daje nam największą szansę na opóźnienie porodu”.
Daniel pochylił się ku niej.
„Do końca ciąży?”
„Tak długo, jak będzie to bezpieczne dla Helen, aby mogła nosić dzieci”.
Spojrzałem na Daniela.
„Musimy odwołać rejs.”
Rozluźnił krawat i spojrzał na broszurę schowaną w teczce.
„Nie musimy podejmować decyzji od razu”.
„Tak” – powiedziałam. „Noszę trójkę dzieci, a mój lekarz zalecił mi leżenie w łóżku. Podróż nie wchodzi w grę”.
Daniel nic nie powiedział podczas jazdy do domu. Godzinę później usłyszałem zamykanie drzwi szafy i dźwięk zamka walizki. Pojawił się w korytarzu, niosąc swój bagaż.
„Co robisz?” zapytałem.
"Uszczelka."
„Po co?”
„Rejs rozpoczyna się za trzy dni.”
Przez chwilę myślałem, że żartuje.
„Nie możesz mówić poważnie.”
Postawił walizkę na podłodze i potarł twarz.
„Helen, posłuchaj mnie zanim się zdenerwujesz.”
„Zanim się zdenerwuję?”
„Ta podróż miała być jedyną dobrą rzeczą, jaką mieliśmy” – powiedział. „Wszystko zmieniło się w rachunki, stres i problemy. A teraz jest to”.
Położyłem rękę na brzuchu.
„To nasze dzieci, Danielu.”
"Ja wiem."
„W takim razie zostań.”
Unikał mojego wzroku.
„Może potrzebuję trochę czasu, żeby pomyśleć. Wrócę wypoczęty, a potem zajmiemy się wszystkim”.
„Chcesz zostawić swoją ciężarną żonę w łóżku, żeby móc oczyścić umysł?”
„Zadzwonię. Sprawdzę, co u ciebie. Przecież nie znikam”.
„Kto przyniesie zakupy? Kto ugotuje? Kto zawiezie mnie do szpitala, jeśli coś się stanie?”
Wzruszył ramionami.
„Zawsze potrafisz znaleźć rozwiązanie.”
Wpatrywałam się w mężczyznę, którego poślubiłam.
„Proszę nie idź.”
„Potrzebuję tej podróży, Helen.”
Trzy dni później odszedł. Krótko po północy odeszły mi wody. O świcie lekarze przygotowywali mnie do porodu w trybie nagłym. Zadzwoniłam do Daniela ze szpitala, ale nie odebrał, więc napisałam wiadomość głosową.
„Odeszły mi wody. Dzieci rodzą się wcześniej. Proszę, zadzwoń do mnie.”
Nigdy nie oddzwonił.
