Chelsea gwałtownie wstała.
„To kompletna bzdura. Nikt nie dopuścił się fałszerstwa”.
„Nie twierdziłam, że sfabrykowałaś jego poparcie” – odparła gładko Fiona.
„Bo w dokumencie go nie ma”.
„To dlaczego traktujesz mnie, jakbym popełniła przestępstwo?”
Przenikliwe spojrzenie Fiony pozostało niewzruszone.
„Stwierdziłam jedynie, że dokumentacja wymaga wnikliwej analizy”.
Chelsea odszukała spojrzenie Logana.
„Wyraź swoje wsparcie”.
Zgodził się.
„Czy wykorzystałeś kapitał taty, aby sztucznie zawyżyć naszą stabilność finansową w stosunku do instytucji kredytowej?”.
„To nie był jego kapitał. Reprezentował łączną wartość netto gospodarstwa domowego”.
„On nie był twoim osobistym zabezpieczeniem”.
Mięśnie jej twarzy mimowolnie drgnęły.
„Starałam się o uzyskanie naszej pożyczki”.
„Na samochód wart siedemdziesiąt tysięcy dolarów”.
„Ty też chciałeś tego konkretnego samochodu”.
„Chciałam niezawodnego środka transportu. Ty żądałeś tego konkretnego modelu”.
„Starałam się utrzymać nasz dotychczasowy standard życia”.
„Jaki standard życia?” –
głos Logana gwałtownie wzrósł.
„Standard, który tata potajemnie finansował?”
Skrupulatnie utrzymywany spokój Chelsea prysł doszczętnie.
„Nie próbuj udawać niewinności w tym momencie”.
„Nie wysuwam takich twierdzeń”.
Wskazał mnie stanowczo.
„To odzwierciedla fundamentalną różnicę między nami”.
Zamarła w miejscu.
Ręka Logana opadła.
Jego ton głosu stał się wyraźnie łagodniejszy.
„Jestem całkowicie pozbawiony niewinności”.
Chelsea wpatrywała się w niego sparaliżowana.
„Pozwoliłeś mi poddać go takiemu traktowaniu, bo uprościło to twoje własne życie”.
Jego oczy ponownie zalały się łzami.
„Zdecydowanie tak”.
„Zgodziłeś się, że był przeszkodą”.
„Zachowałem milczenie”.
„Milczenie równa się poparciu”.
Skinął głową z uroczystą aprobatą.
„Twoja ocena jest trafna”.
Spodziewała się stanowczego zaprzeczenia.
Zamiast tego, zaoferował jej szczerą akceptację rzeczywistości.
I pozbawiona kozła ofiarnego, zaczęła gwałtownie pogarszać się emocjonalnie.
