„Świetnie. Możesz popilnować chłopaków przez kilka godzin?”
„Właśnie skończyłem pracę, Denise. Potrzebuję trochę czasu dla siebie.”
„Wiem, ale coś mi wypadło.”
„Dziś nie mogę. Próbuję ustalić, co jest nie tak z basenem”.
Jej wzrok natychmiast powędrował w stronę wody.
"Co się stało?"
„Strasznie śmierdzi, chociaż już dwa razy to leczyłem.”
"Oh."
Słowo przyszło zbyt szybko.
Na jej twarzy pojawił się nerwowy uśmiech.
„To pewnie tylko upał.”
„Filtr działa.”
„Za bardzo się martwisz, Mich. Jestem pewien, że to nic takiego.”
„Wzywam technika.”
Jej uśmiech stał się szerszy.
Daj znać, kiedy będzie czysto.
Zniknęła zanim zdążyłem odpowiedzieć.
Technik przybył później tego samego popołudnia. Sprawdził pompę, filtr i poziom chemikaliów.
„Wszystko działa normalnie” – powiedział.
„To dlaczego ten zapach ciągle powraca?”
Spojrzał w stronę bocznej furtki.
„Czy ktoś tu pływał, kiedy cię nie było?”
„Nie. Przynajmniej tak mi się wydaje.”
Jego wzrok powędrował w stronę kamery bezpieczeństwa.
„Sprawdź swoje nagrania. Coś dostaje się do wody. Dopóki nie dowiesz się, co to jest, trzymaj basen zamknięty.”
W chwili, gdy wyszedł, otworzyłem aplikację zabezpieczającą na moim telefonie.
O godzinie 1:17 poprzedniego popołudnia otworzyła się boczna brama.
Denise weszła na moje podwórko, niosąc ręczniki, napoje i przekąski. Liam, Josh i Noah poszli za nią w strojach kąpielowych.
„Mamo, czy nie powinniśmy zapytać Michelle?” zapytał Liam.
„Ona jest w pracy.”
„Może chciałaby wiedzieć, że tu jesteśmy”.
„Zostawia bramę otwartą” – odpowiedziała Denise. „Nie będzie się tym przejmować”.
Wstrzymałem nagrywanie.
Brama nigdy nie została przypadkowo otwarta. Jej sztywny zatrzask wymagał celowego pociągnięcia, a Denise doskonale wiedziała, jak to działa.
Nacisnąłem przycisk „play” ponownie.
Chłopcy wskoczyli do basenu, a Denise usiadła na krześle Leo i zaczęła przeglądać telefon.
Kilka minut później Noe wspiął się na płytki stopień.
