Na weselu mojej siostry, na które wydano prawie 300 000 dolarów, mój ojciec nagle wylał kieliszek czerwonego wina na przód mojej sukni w obecności prawie 300 gości, po czym spojrzał na mnie i powiedział: „Jakoś zawsze potrafisz zamienić każdą rodzinną uroczystość w niezręczną chwilę”.

„Krajowe konsorcjum infrastrukturalne zaakceptowało nasze warunki przejęcia, ale potrzebuje dziś wieczorem zgody władzy wykonawczej, zanim środki powiernicze zostaną wypłacone”.

„Jaka jest ostateczna wartość transakcji?”

„Trzysta dwadzieścia milionów”.

Kilka osób stojących w pobliżu usłyszało ten numer.

Wliczając mojego ojca.

Przestał mówić.

„Czy wszystkie dokumenty zamykające zostały podpisane?”

„Tak, Dyrektorze.”

„Autoryzuj przelew.”

„W ramach struktury kapitałowej sześćdziesiąt-czterdzieści?”

„Nie. Zmień to na pięćdziesiąt pięć, czterdzieści pięć. Chcę, żeby założyciele zachowali kontrolę operacyjną przez pierwsze osiemnaście miesięcy”.

„Rozumiem, dyrektorze Sterling.”

Zakończyłem rozmowę.

Moja matka patrzyła na mnie.

„Co to było?”

"Praca."

„Jaki pracownik administracyjny autoryzuje transakcję na kwotę trzystu milionów dolarów?”

Nie odpowiedziałem.

Marcus Reed tak zrobił.

Jego oczy się rozszerzyły.

„Jessi Sterling. Dyrektor ds. Strategii Globalnej w Sterling & Vance Capital.”

Mój ojciec zwrócił się ku niemu.

„Co powiedziałeś?”

Marcus wyglądał na niemal oszołomionego.

„Odpowiada za strategię globalną. Jej nazwisko jest związane z niektórymi z największych prywatnych transakcji infrastrukturalnych w kraju”.

Chloe patrzyła na mnie.

„Ta sama firma, która była zaangażowana w przejęcie Northern Transit?”

Marcus skinął głową.

"Tak."

Moja matka pokręciła głową.

„Nie. Jessi pracuje w biurze.”

„Pracuję w biurze.”

„Powiedziałeś mi, że jesteś pracownikiem.”

"Ja jestem."

„Mówiłeś, że zajmujesz się dokumentami.”

„Zajmuję się wieloma dokumentami prawnymi i finansowymi.”

Luca cicho się zaśmiał obok mnie.