Lata poświęceń, zmęczenie i niewidzialna smycz oczekiwań
To poczucie, że coś jest nie tak, towarzyszyło Grażynie od lat, odkąd Kasia i Tomek kupili swoje pierwsze, gołe mieszkanie deweloperskie na Ratajach w Poznaniu, a ona co tydzień jechała z Wrocławia, by szlifować fugi i zmywać folię. Pracując przez dwadzieścia osiem lat w bibliotece i będąc po rozwodzie z Andrzejem, który dawno temu porzucił rodzinę dla młodszej kobiety, Grażyna traktowała prośby córki jako dowód na to, że jest potrzebna. Zięć Tomek zazwyczaj otwierał jej drzwi, robił herbatę i wracał do swoich zajęć, a syn Bartek z Krakowa, z którym od lat była skłócona po pamiętnej Wigilii, zarzucał jej, że czepia się i nie ma własnego życia. Dla Grażyny bycie potrzebną oznaczało istnienie, dlatego bez wahania rezerwowała każdy weekend po majówce na cudzy remont, aż w końcu kupiła w biuro podróży własny pobyt nad morzem.
Dalszy ciąg na następnej stronie.👉👉
