Przez lata jego interes przetrwał w dużej mierze dlatego, że Ethan tolerował go ze względu na mnie.
Ethana już nie było.
I nie miałam już obowiązku chronić Richarda przed konsekwencjami jego własnego zachowania.
Podczas przerwy mój ojciec próbował się do mnie zbliżyć.
„Claire, możemy to naprawić.”
Zastępca Harris zatrzymał go kilka stóp dalej.
Przytuliłem Evelyn mocniej.
„Wyciągnąłeś mnie z mojego własnego domu.”
„Byłem zły.”
„Sfałszowałeś dokumenty prawne.”
„Wpadłem w panikę”.
„Próbowałeś ukraść pieniądze związane z twoją wnuczką, jeszcze zanim się urodziła”.
Jego wyraz twarzy uległ pogorszeniu.
„Nadal jestem twoim ojcem.”
Pamiętam, jak miałem dziewięć lat i czekałem na szkolny recital, bo on obiecał, że przyjdzie.
Pamiętam, że miałem dziewiętnaście lat i dałem mu swoje oszczędności, bo powiedział, że jego interes upada.
I przypomniało mi się coś, co kiedyś powiedział mi Ethan:
Miłość nie wymaga od ciebie, abyś stale dobrowolnie stawał się czyjąś ofiarą.
Spojrzałem na Richarda.
"NIE."
Mój głos był cichy.
„Jesteś po prostu mężczyzną, który mnie wychował.”
Ostatecznie Richard przyznał się do licznych oszustw i prób uzyskania dostępu do kont finansowych.
Został skazany na cztery lata więzienia.
Vanessa uniknęła więzienia dzięki współpracy ze śledczymi, jednak przyznała się do popełnienia łagodniejszych przestępstw i została zobowiązana do zwrotu pieniędzy, które pomogła ukryć.
