W chwili, gdy weszliśmy do domu, młodsze rodzeństwo Amelii ją otoczyło.
„Czy tort był ogromny?”
„Czy tata płakał?”
„Czy ciocia Lina nosiła koronę?”
Po raz pierwszy tego dnia Amelia się roześmiała.
„Nie, idioto. Nie miała korony.”
Dziesięć minut później Amelia była już w piżamie i podkradała frytki z talerza brata, podczas gdy on narzekał, że ma własne jedzenie.
Świeca ślubna stała na kuchennym stole.
Podniosłem to.
„Gdzie to chcesz?”
Ona o tym pomyślała.
Następnie wskazał na parapet.
"Tam."
Umieściłem to tam.
Nie pali się.
Nie ukryte.
Nie wyrzucać.
Po prostu usiadł dokładnie tam, gdzie Amelia uznała, że jego miejsce jest na swoim miejscu.
Mój telefon zawibrował.
Ryan.
