Spotkał się z Vanessą w apartamencie dla nowożeńców, gdy jej suknia wisiała obok okna.
Nie zaprzeczyła.
„Gdyby łóżka działały”, powiedziała, „dokumenty pozostałyby zapomniane. Gdyby zawiodły, Meridian potrzebował kogoś, na kogo można by zwalić winę”.
„Planowałeś wrobić Claire.”
Vanessa spojrzała na niego w lustrze.
„Zatwierdziłeś komunikat prasowy obwiniający ją. Zatwierdziłeś pozew. Dałeś jej 120 milionów dolarów, żeby wszyscy uwierzyli, że została opłacona za milczenie”.
Odwróciła się.
„Zrobiliśmy to samo, Grant. Różnica polega na tym, że nigdy nie okłamywałem samego siebie co do tego, czego chcę”.
Grant kazał jej wyjść.
Vanessa podniosła telefon.
„Jeśli odwołasz ślub, Northstar otrzyma każde nagranie, w którym poręczysz kontrakt Titana w zamian za swoją pożyczkę osobistą”.
Po raz pierwszy Grant zrozumiał wszystko w pełni.
Sekretarka, którą uważał za osobę kontrolowaną, kupiła dostęp do jego firmy, sfinansowała jego rozwód i zmusiła go do podpisania umowy, z której nie mógł się wycofać.
O jedenastej w nocy zadzwonił do mnie sprzed mojego budynku.
„Wiem wszystko” – powiedział. „Jutro ją zwolnię”.
„Jutro odbędzie się przesłuchanie federalne”.
„Jeśli wrócisz, odwołam ślub.”
„Czy przyzna się pan do zaniedbań kierownictwa?”
„Musimy postępować ostrożnie”.
„Czy publicznie odwołacie każdą jednostkę?”
„Najpierw musisz wrócić.”
Rozłączyłem się.
Rozprawa rozpoczęła się o dziewiątej rano następnego dnia.
Grant stał na czele zarządu Meridian.
Vanessa siedziała po jego prawej stronie.
A pomiędzy nimi leżały dowody, które mogły zniszczyć ich oboje.
