Mój mąż potajemnie spotykał się ze swoją sekretarką, a ja znalazłam dowód na tylnym siedzeniu jego samochodu. Zamiast się z nim konfrontować, wysłałam go jej mężowi z jednym liścikiem: „Zasługujesz na to, żeby wiedzieć”. Kilka godzin później odkrył wyciągi bankowe, ujawniając jeszcze większą tajemnicę.

Mark wpatrywał się w niego.

„To niemożliwe. To moja firma!”

Stephen przesunął w jego stronę akt założycielski spółki.

„Siedemdziesiąt procent należy do Laury.”

Stuknął w stronę.

„Trzydzieści procent należy do ciebie.”

„Mój ojciec zapewnił pieniądze na start pod tym warunkiem” – powiedziałem.

Mark spojrzał na mnie gniewnie.

„Byłeś zwykłym urzędnikiem przekładającym papiery!”

„Te dokumenty zapewniły pracownikom wypłaty, rozliczenie podatków i ochronę dostawców. Nigdy nie umniejszałem twojego wkładu, Marku. Po prostu uznałeś, że mój wkład się nie liczy”.

Brenda gorzko się zaśmiała.

„Więc nawet nie byłeś prawowitym właścicielem?”

Mark warknął na nią.

„Zrobiłem to wszystko dla ciebie!”

„Nie” – odpowiedziała Brenda. „Zrobiłeś to, bo lubiłeś czuć się ważny”.

Andrew położył na stole kolejny kontrakt.

„A skoro już mowa o odpowiedzialności, może Mark powinien to wyjaśnić.”

To była umowa współgwaranta, która potwierdzała, że ​​Mark przyjął odpowiedzialność prawną za prywatne długi Brendy wynoszące dwieście tysięcy dolarów.

Mark zbladł.

„Mówiłeś mi, że pieniądze idą na otwarcie salonu.”

Brenda wzruszyła ramionami.

„Podpisałeś nie czytając.”

„Wykorzystałeś mnie!”

„Potrzebowałem spłacić długi. Ty chciałeś młodszej kobiety, która dawałaby ci poczucie siły. Oboje kłamaliśmy”.

Ofelia nagle wskazała na Brendę.

„Ta kobieta manipulowała wszystkimi! Wyrzućcie ją!”

Brenda zwróciła się ku niej.

„Będziesz udawał, że jesteś niewinny?”

Położyłem na stole kolejny dokument.

Przelew na kwotę stu tysięcy dolarów.

„Nie ma sensu się kłócić. Oto pieniądze, które Ofelia dostała od Brendy.”

Brenda wskazała na broszurę dotyczącą emerytury.

„To była kaucja za jej apartament emerytalny na Florydzie. Zgodziła się pomóc Laurze wydostać się z domu i znaleźć dokumenty nieruchomości”.

Twarz Ofelii się skrzywiła.

„Chroniłem swoją przyszłość!”

„Za skradzione firmowe pieniądze” – powiedział cicho Julian.

Potem przybył Greg.

Stephen skontaktował się z nim wcześniej.

Greg przerażony wszedł do środka, trzymając w ręku teczkę.

„Marku, w co mnie wciągnąłeś? Bank przeprowadza audyt mojej firmy z powodu tych fałszywych faktur za konsultacje, które kazałeś mi wystawić!”