Nikt się nie ruszył.
Moje serce zaczęło walić.
„Wziąć?” zapytałem.
Dziadek na mnie nie patrzył.
„Miesiąc temu zauważyłem brak kilku przedmiotów. Srebra twojej babci. Dwa obrazy. Antyczna szkatułka na biżuterię.”
Wyraz twarzy Avy uległ pogorszeniu.
Mama zrobiła krok naprzód.
„To jest śmieszne.”
Dziadek otworzył szufladę.
Wewnątrz znajdowały się wydrukowane zdjęcia z kamery bezpieczeństwa.
Ava niesie pudełka.
Mama otwiera drzwi domu.
Poczułem ucisk w żołądku.
„Okradłeś dziadka?”
„Nie kradliśmy” – warknęła mama.
„A jak to nazwiesz?”
„Te rzeczy ostatecznie miały być nasze!”
Dziadek odchylił się do tyłu, jakby go uderzyła.
Mama natychmiast zdała sobie sprawę z tego, co przyznała.
Poniewczasie.
Ava wybuchnęła płaczem.
„Nie rozumiesz. Mama mówiła, że i tak wszystko zostawisz Amelii!”
Odwróciłem się do mamy.
"Co?"
Jej oczy błysnęły.
„Nie udawaj niewiniątka.”
„Nie mam pojęcia, o czym ona mówi.”
