Mama spojrzała na mnie z niedowierzaniem. „Oczekujesz, że uwierzymy, że jesteś z nim?”

Elias wziął przyniesioną przez nią teczkę, przejrzał umowę przeniesienia akcji i przekazał ją jednemu ze swoich prawników.

„Przymusowy czas, drapieżna wycena, brak niezależnego doradcy” – powiedział adwokat. „Przydatne”.

Ton mojego ojca stał się ostrzejszy. „Claire, powiedz mu, że to wyolbrzymia”.

Wyprostowałem koc Noaha. „Wszedłeś do mojego pokoju szpitalnego po porodzie i zagroziłeś, że mnie porzucisz, jeśli nie oddam akcji wartych miliony”.

„Zaoferowaliśmy wsparcie” – warknęła matka.

„Zaoferowałeś pieniądze za milczenie.”

Elias postawił krzesło obok mojego łóżka, a jego spokój był bardziej przerażający niż gniew. „Komitet inwestycyjny zbiera się w piątek. Do tego czasu nikt z Mercer Development nie może kontaktować się z Claire”.

Mój ojciec poszedł naprzód. „Nie da się zniszczyć trzydziestoletniej firmy z powodu urażonych uczuć”.

„Nie chodzi tu o uczucia”.

Odeszli, udając, że nadal kontrolują sytuację. Tego wieczoru Grant powiedział zarządowi, że złapałem bogatego mężczyznę i zamierzam go wykorzystać do kradzieży firmy. Matka zadzwoniła do krewnych i twierdziła, że ​​Elias zażądał testu na ojcostwo. Ojciec wysłał mi e-maila, w którym oskarżył mnie o naruszenie moich obowiązków powierniczych.

Ich nieostrożność ułatwiła mi pracę.

Przez trzy dni pracowałem w szpitalnym pokoju, podczas gdy Noah spał obok. Uporządkowałem dokumentację finansową z dwóch lat, zmienione umowy z dostawcami i wiadomości, które Grant usunął z firmowego serwera, nie zdając sobie sprawy, że kopie zapasowe w chmurze wciąż istnieją.

Dwanaście firm-słupów wystawiło Mercer Development rachunki na dziewiętnaście milionów dolarów za usługi konsultingowe i materiały budowlane, które nigdy nie istniały. Skradzione fundusze pokryły koszt penthouse'u Granta, biżuterii mojej matki i prywatnych strat finansowych mojego ojca.

Ale najbardziej szkodliwy dowód pochodził bezpośrednio od mojej matki.

O 2:13 nad ranem wysłała mi wiadomość głosową.

„Przekaż akcje, Claire. Elias odejdzie, jak się znudzi. A kiedy to zrobi, nie wracaj na czworaka z tym dzieckiem”.

Zapisałem nagranie.

W piątek rano moi rodzice weszli do sali konferencyjnej Vale Capital, uśmiechając się do fotografów. Grant miał na sobie drogi, nowy zegarek i niósł butelkę szampana. Wierzyli, że ogłoszenie o inwestycji zmusi mnie do wycofania moich akcji.

Potem zauważyli, że siedzę na przeciwległym końcu stołu z Noahem na rękach.

Obok mnie siedział Elias, a obok niego nasi prawnicy, przewodniczący komisji audytowej Mercer Development oraz dwaj śledczy z państwowej jednostki zajmującej się przestępstwami finansowymi.

Grant zatrzymał się w drzwiach.

Elias zamknął za nimi drzwi.

„Gratulacje” – powiedział. „W końcu znalazłeś ojca”.

CZĘŚĆ 3

Mój ojciec chwycił się oparcia krzesła. „Co to jest?”

„Spotkanie inwestycyjne, o które prosiłeś” – powiedziałem. „Tylko nie takie, jakiego się spodziewałeś”.

Ekran za mną wyświetlał przelewy z Mercer Development do dwunastu spółek-wydmuszek. Każda płatność była powiązana z zatwierdzeniem, kontem bankowym i odbiorcą końcowym.

Twarz Granta zbladła. „Ta informacja została skradziona”.

„Nie” – powiedział przewodniczący audytu. „Zostało to uzyskane na podstawie upoważnienia udzielonego po złożeniu przez panią Mercer zgłoszenia chronionego nieprawidłowościami”.

Moja matka wskazała na mnie. „Ona chce się zemścić, bo nie pochwalaliśmy jej ciąży”.