Wnuk pokazywał mi na telefonie taty zdjęcia z wakacji i przewinął za daleko: mój przedpokój, moja kuchnia, mój balkon - w folderze "Mieszkanie M. - dla agenta". Zdjęcia zrobione we wtorek. We wtorek syn przyszedł "naprawić kran"

adminon
Pokiwał głową.
Po czterdziestu latach znowu zobaczyłam,
jak mojemu synowi trzęsie się broda.
Kiedy już się ubierali w przedpokoju,
a Kuba szukał drugiego szafa pod szafką,
złapałam Darka za rękaw.
  • I jeszcze jedno. Wyślij mi te zdjęcia.
  • Po co? - zdziwił się.
  • Ładnie wyszła ta kuchnia.
    Nikt mi jej nigdy nie sfotografował. -
    Zawahałam się. -
    I to ogłoszenie z Jarot też mi wyślij.
    Popatrzę.
    Sama.
    Wieczorem zniosłam śmieci
    i przez chwilę stałam przed klatką
    z ręką na poręczy.
    Liczyłam piętra, jak Darek:
    pierwsze, drugie, trzecie, czwarte.
    Moje pelargonie w skrzynkach
    były stąd malutkie jak z pocztówki.
    Kolana dawały znać o sobie na każdym stopniu,
    to prawda.
    Tylko że ja o tym wiedziałam
    dużo wcześniej niż jakakolwiek agentka.
    Potem wróciłam na górę
    i pozmywałam szklanki po kompocie.
    Odkręciłam kran, zakręciłam.
    Ani kropli.
    Dziwne, jak głośna potrafi być cisza
    w kuchni, w której przez tyle lat
    coś powoli ciekło,
    a nikt nie miał odwagi tego naprawić.
Dalszy ciąg na następnej stronie.👉👉

«« Poprzedni Następny»»