Nie wiedział, że Ethan wymienił nasz system bezpieczeństwa po tym, jak sześć tygodni wcześniej ktoś próbował włamać się do naszego garażu. Widoczna kamera była nieczynna.
Ukrytej kopii zapasowej nie było.
O godzinie 20:14 zadzwonił dzwonek do drzwi.
Wszyscy moi pięciu braci stali na zewnątrz.
Derek roześmiał się, gdy ich zobaczył.
„Zadzwoniłeś do swoich braci? Serio?”
Pierwszy wszedł Daniel, ubrany w ciemny garnitur i niosący skórzaną teczkę.
Marcus poszedł za ciosem i dodał jeszcze jeden.
Ethan niósł laptopa.
Wyraz twarzy Noaha uległ zmianie, gdy zauważył, że Sophie obserwuje go ze schodów.
Luke spojrzał na siniak na jej nadgarstku i cicho zapytał: „Kto jej dotykał?”
Nikt nie odpowiedział.
Vanessa przewróciła oczami. „To jest śmieszne”.
Daniel siedział przy stole w jadalni.
„Właściwie, sytuacja wkrótce stanie się bardzo poważna”.
Pewność siebie Dereka zmalała.
„Dlaczego tu jesteś, Danielu?”
„Ponieważ Claire mnie o to poprosiła.”
Daniel otworzył teczkę.
„A ponieważ trzy tygodnie temu zleciła mi przygotowanie dokumentów rozwodowych”.
Cisza.
Derek wpatrywał się we mnie.
„Zaplanowałeś to?”
„Biorę pod uwagę możliwość, że mnie oszukujesz.”
Vanessa cofnęła się.
Derek szybko się otrząsnął. „Dobra. Rozwiedź się ze mną. Dostaniesz połowę długu”.
Marcus prawie się uśmiechnął.
„To zależy, o jakim długu mówisz.”
Przesunął kilka dokumentów po stole.
Przez miesiące Derek przelewał pieniądze na prywatne konto, aby zapłacić za mieszkanie Vanessy, biżuterię, wakacje i markowe ubrania.
Łącznie z sukienką.
Derek zbladł.
Marcus kontynuował: „Twoja pożyczka firmowa wymaga ujawnienia istotnych wypłat. Te nie zostały ujawnione”.
„Dostęp do moich danych bankowych?”
„Nie” – odpowiedział spokojnie Marcus. „Claire przekazała nam dokumenty z waszej wspólnej korespondencji biznesowej, które posiadała zgodnie z prawem. Mój zespół ds. zgodności zajmie się resztą, korzystając z odpowiednich kanałów.”
Derek zwrócił się w moją stronę.
„Ty mały…”
Luke stanął między nami.
„Dokończ to zdanie uważnie.”
Wtedy Ethan obrócił laptopa.
Rozpoczęło się odtwarzanie ukrytego nagrania z monitoringu.
Vanessa pojawiła się na ekranie.
Weszła do kuchni ubrana w srebrną sukienkę.
Przyjrzała się sobie w lustrze.
Następnie wyjęła nożyczki z torebki.
Rozetnij szew.
I czekał.
Kilka sekund później weszła Sophie.
Vanessa złapała ją za nadgarstek.
Nawet bez dźwięku, groźba w jej wyrazie twarzy była niewątpliwa.
W pokoju zapadła cisza.
Vanessa szepnęła: „Wyłącz to”.
Ethan tego nie zrobił.
Nagranie trwało do momentu, aż wszedł Derek, a Vanessa zaczęła natychmiast wskazywać na Sophie.
Noah spojrzał na Dereka z niekłamanym obrzydzeniem.
„Ukarałeś dziecko, nawet nie pytając, co się stało.”
„Ona mnie okłamała!”
„Nie” – powiedziałem.
Mój głos pozostał cichy.
„Właśnie w to musiałeś uwierzyć.”
Vanessa nagle chwyciła torebkę.
„Wychodzę.”
Daniel spojrzał w górę.
„Nie zrobiłbym tego.”
Zamarła.
Podniósł telefon.
„Policja już jest w drodze.”
