CZĘŚĆ 2
W liście napisanym z okazji osiemnastych urodzin Mary Zane wyjaśnił, że założył prywatne konto inwestycyjne na potrzeby jej edukacji i przyszłości.
Przez lata finansował to przedsięwzięcie z własnych pieniędzy.
Kontem zarządzał za pośrednictwem swojej firmy Clark, jego najstarszy wspólnik i najbliższy przyjaciel.
Znałem Clarka bardzo dobrze.
Stał obok mnie na pogrzebie, chwalił lojalność Zane'a i obiecał chronić wszystko, co zbudował mój mąż.
Następnego ranka zabrałem Marę do biura firmy.
Kiedy wszedłem, Clark spojrzał na mnie ze współczuciem.
Potem zobaczył Marę.
Jego wyraz twarzy natychmiast się zmienił.
„To córka Zane’a” – powiedziałem.
Clark odchylił się do tyłu.
„Irene, może to nie jest właściwy moment.”
„To jest dokładnie właściwy moment.”
Mara położyła list na jego biurku.
„Mój ojciec napisał, że założyłeś dla mnie konto edukacyjne”.
Clark ledwo na to spojrzał.
„To konto zostało zamknięte wiele lat temu”.
„Zamknięte jak?” zapytałem.
„Były pewne okoliczności”.
„W jakich okolicznościach?”
Westchnął, jakbyśmy mu przeszkadzali.
„Firma miała problemy. Zane rozumiał, dlaczego trzeba było wykorzystać te pieniądze”.
Przyglądałem się jego twarzy.
„Przed chwilą mówiłeś, że konto zostało po prostu zamknięte. Teraz twierdzisz, że Zane zatwierdził przelew.”
Zacisnął szczękę.
Mara wskazała na datę widniejącą na liście.
„To zostało napisane dwa miesiące po moich osiemnastych urodzinach. Mój ojciec nadal wierzył, że to konto należy do mnie”.
Clark sprzeciwił się temu, co na piśmie napisał Zane.
Zane nigdy nie ufał w pełni plikom cyfrowym. Papierowe kopie ważnych dokumentów przechowywał w prywatnej jednostce.
Mara i ja spędziliśmy wiele godzin na przeszukiwaniu pudeł, aż znaleźliśmy teczkę z jej nazwiskiem.
Oświadczenia te dowodziły istnienia konta.
Pokazali, że Zane regularnie finansował projekt.
Z jego notatek wynika również, że Clark wielokrotnie powtarzał mu, że rodzina Mary odrzuciła propozycję przyjęcia pieniędzy.
Ale brakowało ostatecznego zezwolenia na transfer.
„Wiemy, że kłamał” – powiedziała Mara.
„Tak. Teraz to udowodnimy.”
Dowód pochodził od Denise, emerytowanej księgowej firmy.
Zachowała archiwalne rejestry transferów po tym, jak w biurze zmieniono system komputerowy.
Gdy pokazałem jej numer konta, jej twarz stężała.
„Pamiętam to” – powiedziała. „Zane nigdy nie zatwierdził tego transferu. Clark powiedział, że to będzie tylko tymczasowe”.
Przedstawiła kopie dokumentów.
Podczas kryzysu finansowego w firmie Clark przelał pieniądze Mary na konto operacyjne.
Użył funduszy przeznaczonych dla córki Zane'a, aby chronić firmę, a następnie przekonał Zane'a, że Mara go odrzuciła.
