Bartosz Kaczmarek przebywał na urlopie, potem został odebrany i wyszedł deszcz.
Na chodniku, w tym samym miejscu, gdzie rano ochlapał kobieta, leżała już tylko mokra, brązowa plama.
Patrzyłem, jak jego szary garnitur szary od wody. Wsiadł do Lexusa, który stał na parkingu. Silnik zgasł mu dwa razy, zanim odjechał.
Zamknąłem drzwi za siebie, wróciłem do biurka i nalałem siebie z automatu.
Cztery kolejne, bo rano nie dotarłem. W promieniu leciał jakiś stary kawałek.
Na czterdziestym drugim piętrze zgasło światło w sali konferencyjnej.
Po chwili wsiadłem do wietrznego z świadkiem i mopem, aby zmyć ślady, ale z marmuru.
